ای بابا. هی این آبجی مریم می‌نویسه، پشت سرش من می‌نویسم، بعد هی منتظر می‌شیم نازی و مامان بنویسنند، اونها هم که اهل تحویل گرفتن نیستند. این طور می‌شه که می‌خوره تو ذوقمون.

خاله مریم جون، این داستانی که نوشتی جدا جای چاپ کردن داره. اگه خودت به فکر نوشتن داستان کوتاه نباشی، من مجبور به سرقت ادبی می‌شم تا نوشته ها تو جمع و به اسم خودم چاپ کنم ها.

زندگی من و نی نی گولوی توی شکمم رو به راهه. کنفرانس و غیره به خوبی و خوشی گذشت. تو کنفرانس یک خانوم سوئدی بود که اون از من شکمش خیلی گنده تر بود. همش هم در حال رفت و آمد بود و آنچنان راحت و سبکبال ورجه وورجه می‌کرد که من هر وقت احساس خستگی و کمردرد می‌کردم ، یک نگاه بش می‌کردم و بر می‌گشتم سر کار و زندگیم.
اهای دخترهای تنبلی که ورزش نمی‌کنید، بچه دار شدن احتیاج به یک بدن قوی و پر ماهیچه داره،‌ وگرنه حساب ستون فقراتتون با اضافه شدن ۱۲ تا ۲۰ کیلو اضافه وزن که کاملا تو یک حاملگی طبیعی هست، رسیده می‌شه.

مامانها تو این دوران کلی خیال پرداز می‌شند و با خودشون یا نی نی که هنوز هر رو از بر تشخیص نمی‌ده ، حرف می‌زنند. راستشو بخوای تازه برای اولین بار هم متوجه احساس مامانهای خودشون می‌شند. قبل این همیشه فکر می‌کردم جنسیت،‌باهوشی، قشنگی یا حتی سلامت یک بچه روی علاقه پدر مادر بهش تاثیر داره. اما الان می‌بینم هیچ انتظاری از نی‌نیم ندارم که با تغییر این شرایط علاقم بهش کم یا زیاد بشه. نی نی من هر کی باشه، هر شکلی که باشه و چه کم چه زیاد تو زندگیش موفق که باشه، نی نی منه و من بی هیچ شرط و شروطی دوسش دارم .


۱۰ روز دیگه می رم دکتر و عکس جدید نی‌نی رو براتون می‌فرستم. راستی وزن من الان از ۶۲ به ۶۶ رسیده،‌با اینکه ۲ هفتست اشتهایی به هیچ غذایی ندارم. این بی اشتهایی همش نگرانم می‌کنه. شما مامانهای با تجربه تر،‌یادتونه تو هفته ۱۵ /۱۶ اشتهاتون چطور بود؟

امروز متوجه معنی مصرع معروف (وطن داری از ماکیان )شدم صبح که نون خریده بودم و داشتم می اومدم سمت خونه حوالی سر کوچه (همانجا که بروایتی میگن یه گدای مکزیکی گاه و بی گاه اونجا دیده میشه ) و من هنوز ندیده ام . متوجه یه بچه کلاغ شدم که رو زمین نشسته بود و به به من خیره نگاه میکرد کاملاً شبیه اجدادش بود با این فرق که بچه بود و ملاحت و گردو قلمبه گی بچه هارو داشت رنگش هم کمی خاکستری بود از اونجاکه من قراره به زودی خاله شم و اصولاً از بچه هر نوع مخلوقی هم خوشم می آد (برام نوعش فرقی نداره)واستادم و یک کمی براش نون ریختم که چیتون روز بد نبینه یه دفه دهن بد ترکیبشو باز کرد و شروع کرد به جیغ بنفش کشیدنو قاری کرد که اون سرش ناپیدا بود و تازه من فهمیدم از درخت بالای سرم هم همون صدای قار قار مهیب می آد ولی از نوع جا افتاده تر و پخته تر .نگو بابا و ننه جوجه کلاغ بالای درخت کاملاً مواظبش هستند و در این فکر که چه جوری آقازاده ایشان را بر گردونن توی لونه خلاصه من بدو و بابا کلاغه یا ننه کلاغه نمودونم کدومش بود هم بالای سرم مثل خلبانهای کامیکازه جاپنی شیرجه میرفت و دور میزد و از چند سانتی متری بالای سرم رد می شد خلاصه تا خونه رو یه نفس دویدم و قلبم داشت ازجا کنده میشد اصلاً فکرشو نمی کردم کلاغ ها اونقدر موجودات نادان واحمقی باشن که فرق دوست و دشمن رو نفهمن جدی جدی داشت مثل فیلم کلاغهای هیچکاک به من حمله میکرد خدا خیلی رحم کرد چون کسی هم تو کوچه نبود فکرکنم امشب تا صبح خواب کلاغ ببینم ولی توبه کردم تا دیگه به کسی دلم بیخودی نسوزه اونم به مخلوقات غیر اهلی .فکر کنم ننه کلاغه هم به دردونش نصیحت میکنه که دیدی بچه جان نگفتم این قرتی بازیها را کنار بزار مثل بچه آدمیزاد بیا آب و دانه و صابونت و بخور اگر شجاعت و سلحشوریه آقا جونت نبود سر از فریزر زنک نون بدست در می آوردی و خوراک شام شبشون میشدی (البته بچه کلاغ داستان ما عا قبت به خیر شد حسین الن برگشته بود میگفت یک آقای متشخص با عینک و تشکیلات دولاشد و بچه کلاغ حرف گوش نکن رو از زیر سایه اتو مبیلش بیرون انداخت)اینم از داستان کلاغ ها برید واین واکسیه مدرنو ببینید.

از فردا،‌برای ۳ روز کنفرانس ام و روز اول خودم یک سخنرانی ۲۰ دقیقه ای دارم. الان هم دارم تو سر و کله خودم می‌زنم تا حرفام تو ۲۰ دقیقه جا شه و خیلی هم تند نباشه که ملت گوش نکنند. آخه این انصافه نی نی به این فسقلی ای رو ببرم اون بالا که کلی استرس بش وارد شه؟ از دست این استاد سابقم که پاشو کرد تو یک کفش که من حرف بزنم.

آقا این راسته که خواهر زن ها از شوهر خواهر هاشون خوششون نمی آد؟ این داداشی که نگذاشت ما خواهر زن بازی در آریم، اینقدر نمک گیرمون کرد با بستنی و پارک و چرخ فلک. حالا می شه سر داماد جدید آزمایش کنیم.
هه هه هه (این یعنی خنده شیطانی)